سيـب سـرخي را بـه من بخشيـد و رفـت
                                                                         عاقبـت بر عشـق مـن خنـديـد و رفـت
         اشـك در چشمــان سـردم حلقــه زد
                                                                          بـي مـرو‏ت گريـه ام را ديــد و رفـت
         چشـم از مـن كنـد و دل از مـن بريـد
                                                                           حـال بيمـار مــرا فهـميــد و رفـت
         بـا غـم هجــرش مــدارا مـي كنـم
                                                                         گـر چـه بر زخمــم نمك پاشيد و رفـت

سبز و آبي و كبود !

با بنفشه ها نشسته ام ،

سال هاي سال ،

صبح هاي زود.

در كنار چشمه

سر نهاده روي شانه هاي يكدگر،

گيسوان خيس شان به دست باد ،

چهره ها نهفته در پناه سايه هاي شرم ،

رنگ ها شكفته در زلال عطر هاي گرم ،

مي تراود از سكوت دلپذيرشان ،

بهترين ترانه ،  

 بهترين سرود ! 

در بنفشه زار چشم تو

من ز بهترين بهشت ها گذشته ام

من به بهترين بهار ها رسيده ام. 

اي جدايي تو بهترين بهانه گريستن!

بي تو من به اوج حسرتي نگفتني رسيده ام.

 اي نوازش تو بهترين اميدِ زيستن !

در كنار تو

من ز اوج لذتي نگفتني گذشته ام.

خوبِ خوبِ نازنين من !

نام تو مرا هميشه مست مي كند

بهتر از شراب .

بهتر از تمام شعرهاي ناب !

 نام تو ، اگر چه بهترين سرود زندگي ست

من تو را

 به خلوت خدايي خيال خود:

" بهترين ِ بهترينِ من " خطاب مي كنم ،

بهترين ِ بهترينِ من !

                                                                                   فريدون مشيري

 من پذیرفتم که عشق افسانه است

                                           این دل درد آشنا دیوانه است

                                                               می روم شاید فراموشت کنم 

                                                                           با فراموشی هم آغوشت کنم

                 می روم از رفتن من شاد باش

                                           از عذاب دیدنم آزادباش

                                                                گر چه تو تنها تر از ما می روی 

                                                                            آرزو دارم ولی عاشق شوی

آرزو دارم بفهمی درد را

تلخی بر خوردهای سرد را...

اين اساسي ترين تفاوت عشق و دوست داشتن است...